داربست
یک استخوانه گیردار نمایانگر یک پیشرفت کلیدی در زیرساختهای ارتباطات و پخش صوتی و تصویری است، به عنوان سازهای عمودی بلند عمل میکند که توسط تارهای گیردار پشتیبانی میشود تا ثبات و سالم بودن سازه را تأمین کند. این دستاوردهای مهندسی میتوانند ارتفاعهایی به اندازه چندصد متر را در حالی که اثرپذیری کوچکی بر روی زمین دارند، دستیابی کنند. تابع اصلی یک استخوانه گیردار، حمل انواع مختلف تجهیزات، شامل آنتنها، ارسالگرهای رادیویی و ابزارهای هواشناسی در ارتفاعات قابل توجه بالای سطح زمین است. سازه شامل یک استخوانه مرکزی است که معمولاً از بخشهای فولادی با مقاومت بالا ساخته شده و توسط مجموعهای از تارهای گیردار به زمین متصل میشود. این کابلهای پشتیبان به نحوی تنظیم شدهاند که توزیع بهینه تنش و پشتیبانی سازه در برابر بارهای باد و نیروهای محیطی را فراهم کنند. طراحی این سازه از اصول مهندسی پیشرفته استفاده میکند تا ثبات ماکزیمم را تضمین کند در حالی که از استفاده از مواد و هزینههای ساخت کاسته میشود. استخوانههای گیردار مدرن دارای سیستمهای پیشرفته محافظت در برابر خوردگی، چراغهای هشداری هواپیما و تسهیلات صعودی برای دسترسی نگهداری و تعمیرات هستند. آنها به ویژه در کاربردهای پخش صوتی و تصویری و ارتباطات موبایل، جایی که ارتفاع برای انتشار سیگنال و بهینهسازی منطقه پوشش مهم است، ارزشمند هستند.