بسیاری از افراد نمیتوانند تفاوت بین برجهای انتقال ولتاژ بالا (HV) معمولی و برجهای انتقال ولتاژ فوقالعاده بالا (UHV) را تشخیص دهند. در واقع، ما میتوانیم به راحتی آنها را با استفاده از ارتفاع برج و طراحی ساختاری از یکدیگر تشخیص دهیم. امروز قصد داریم تفاوتهای اصلی آنها را به شیوهای ساده روشن کنیم.

اول از همه، درباره ارتفاع برج صحبت میکنیم. برجهای معمولی HV معمولاً به تأسیسات انتقال توان ۱۱۰ کیلوولت، ۲۲۰ کیلوولت و ۳۳۰ کیلوولت اشاره دارند. ارتفاع این برجها معمولاً بین ۱۰ تا ۴۰ متر است. با ساختاری فشرده و سبک، این برجها عمدتاً برای تأمین انرژی در فواصل کوتاه و منطقهای استفاده میشوند و نیازهای روزانه برق شهری و صنایع معمولی را پوشش میدهند.
در مقابل، ابرولتاژ (UHV) برجهایی با ولتاژ بالاتر از ۸۰۰ کیلوولت مستقیم و ۱۰۰۰ کیلوولت متناوب، جزو زیرساختهای انرژی با استاندارد بالا محسوب میشوند. ارتفاع یک برج ابرولتاژ تکمسیره ۵۰ تا ۶۰ متر و ارتفاع برجهای دومسیره تا ۸۰ تا ۱۰۰ متر میرسد که معادل ساختمانی ۳۰ طبقه است. این ارتفاع اضافی فاصله ایمن کافی را نسبت به سطح زمین فراهم میکند و بهطور مؤثر از تخلیه کورونا، تداخل الکترومغناطیسی و سایر خطرات ناشی از کارکرد با ولتاژ بسیار بالا جلوگیری میکند.
دوم، این برجها از نظر ساختار و مواد از تفاوتهای بزرگی برخوردارند. برجهای فشار قوی سنتی از فولاد زاویهدار معمولی با ساختارهای سادهای مانند «سر گربهای» یا «لیوانی» استفاده میکنند. این برجها وزن سبکی دارند، دهانه پایه کوچکی دارند و تحمل بار کمی دارند؛ بنابراین از نظر اقتصادی مقرونبهصرفه بوده و پردازش و نصب آنها آسان است و نیازهای اولیه انتقال توان در مناطق مختلف را برآورده میکند.

برجهای ولتاژ فوقالعالی از فولاد آلیاژی با استحکام بالا و سازههای ترکیبی لولهای با طراحیهای سفت و محکم دربی یا Vشکل بهره میبرند. با دهانه پایهای بیش از ۱۵ متر و وزن خودی صدها تن، این برجها مقاومت عالی در برابر باد و عملکرد لرزهای بسیار خوبی دارند. این برجها مجهز به زنجیرههای عایقکننده فوقطولانی و سازههای سیمکشی چندشاخهای (تا ۱۶ شاخه) هستند و از این رو اتلاف توان انتقالی و تداخل الکترومغناطیسی را بهطور قابل توجهی کاهش میدهند و امکان انتقال توان در فواصل طولانی و با ظرفیت بالا را فراهم میسازند.
از نظر سناریوهای کاربردی، برجهای فشار بالای معمولی بر تأمین انرژی در فواصل کوتاه در مناطق شهری و منطقهای تمرکز دارند و از هزینه پایین و ساخت آسان برخوردارند. برجهای ولتاژ فوقالعالی برای انتقال توان در فواصل طولانی بین مناطق طراحی شدهاند و برای شرایط کاری پیچیدهای مانند بادهای شدید و یخگیری نیز سازگانده شدهاند.
به طور خلاصه، برجهای کوتاه و فشرده امکانات معمول ولتاژ بالا (HV) برای تأمین روزانه انرژی هستند، در حالی که برجهای بلند، سنگین و پیچیده از نظر سازهای امکانات ولتاژ فوقالعاده بالا (UHV) برای انتقال انرژی در فواصل طولانی محسوب میشوند. تفاوتهای آنها از نظر ارتفاع و ساختار، شکاف موجود در ظرفیت انتقال توان، استانداردهای ایمنی و جایگاه مهندسی را منعکس میکند.